Sprawa, której akta utajniono na wiele lat (Bratysława 1973)

Jest wtorek, 16 stycznia 1973 roku. W Bratysławie panuje sroga zima. W gmachu Słowackiego Ministerstwa Sprawiedliwości przy ulicy Suworowa (dziś Dobrovičova) praca wre od rana. Sekretarki krążą między gabinetami, a dyrektorzy odbierają telefony. Na pierwszy rzut oka nic nie zapowiada tragedii, która za chwilę wstrząśnie Czechosłowacją, a następnie zostanie wymazana z kart historii na dwie dekady.

W tym codziennym zgiełku pojawia się on – mężczyzna około 40-letni, w znoszonym futrze i grubej czapce. Co istotne, na ramieniu ma przewieszoną niebieską torbę, a jedną dłoń trzyma kurczowo w środku. To Ondrej Chalmovský (38 lat), człowiek, którego życie przycisnęło do muru.

Fatalna pomyłka: Dyrektor zamiast Ministra

Ondrej jest zdesperowany i szuka sprawiedliwości na własną rękę. Początkowo próbuje dostać się do ministra sprawiedliwości, Pavola Király’ego, oficjalną drogą, ale zostaje odesłany przez sekretarkę. Mężczyzna wychodzi, ale po chwili wraca. Tym razem idzie pewnie korytarzem i wtarga do gabinetu, w którym – jak sądzi – urzęduje minister.

Niestety, myli się. Zamiast ministra, w środku znajduje się Oto Tiepnička, dyrektor biura ministra. Chwilę później do pokoju wchodzi też kierowca, Desider Belko.

Napastnik bierze ich za ministra i jego współpracownika. W rezultacie, obaj mężczyźni stają się zakładnikami. Kiedy Belko zauważa wystający z niebieskiej torby kabel i przełącznik w dłoni napastnika, rozumie powagę sytuacji. Ondrej oświadcza wprost: „Jestem uzbrojony i mogę wysadzić cały budynek”.

Motyw: 12 lat walki o rentę

Dlaczego doszło do tego aktu terroru? Okazało się wówczas, że Ondrej od 12 lat toczył walkę z systemem. Pracował jako elektryk w państwowej firmie Hydrostav, gdzie uległ poważnemu wypadkowi (upadek ze słupa), doznając trwałego urazu głowy.

W konsekwencji wypadku stracił zdrowie i pracę, a przyznana renta inwalidzka była głodowa. Ondrej wyliczył, że państwo jest mu winne 300 tysięcy koron odszkodowania. Mimo że pisał pisma i odwołania, sąd pozostawał głuchy. Frustracja zamieniła się w furię. Czuł się „panem życia i śmierci”, gotowym zginąć, byle tylko zostać wysłuchanym.

Zakładnicy, Tiepnička i Belko, próbowali grać na czas, wmawiając napastnikowi, że czekają na samochód, który zawiezie ich do sądu. Ondrej uwierzył.

Błąd policjanta i tragiczny finał

Sytuacja wymknęła się spod kontroli. W międzyczasie sekretarka zaalarmowała prawdziwego ministra Király’ego. Zamiast wezwać jednostki specjalne, minister zadzwonił po zwykły patrol milicji (VB). Na miejsce przybyło czterech młodych, niedoświadczonych funkcjonariuszy.

Finał był tragiczny. Jeden z młodych policjantów, słysząc krzyki, nie wytrzymał napięcia. Ignorując procedury, nacisnął klamkę i wbiegł do środka. Ondrej, widząc mundur, zrozumiał, że to koniec. Wówczas nacisnął przycisk ukryty w dłoni.

Eksplozja i „Terror w Ministerstwie”

O godzinie 11:00 budynkiem wstrząsnął potężny wybuch. Bomba domowej roboty zabiła na miejscu Ondreja Chalmovskiego oraz dyrektora Oto Tiepničkę. Ich ciała zostały rozerwane. Kierowca, Desider Belko, cudem przeżył, ale stracił oko i słuch. Minister Király, przebywający w innym pokoju, doznał lekkich obrażeń.

Władze komunistyczne natychmiast utajniły sprawę. Teczkę oznaczono kryptonimem „Terror w Ministerstwie”. Warto zaznaczyć, że media podały jedynie lakoniczną notkę o „chorym psychicznie mężczyźnie”.

Mroczna inspiracja: Olga Hepnarová

Historia ma jednak swój mroczny ciąg dalszy. Zaledwie kilka miesięcy później, w lipcu 1973 roku, w Pradze doszło do innej tragedii. 22-letnia Olga Hepnarová wjechała ciężarówką w ludzi na przystanku, zabijając 8 osób.

Podsumowując, historycy są zgodni: Olga inspirowała się czynem Ondreja z Bratysławy. Chciała jednak dokonać czegoś „bardziej spektakularnego” niż samobójczy wybuch. Rok 1973 zapisał się więc w historii Czechosłowacji jako czas dwóch krwawych dramatów, w których jednostki postanowiły zemścić się na społeczeństwie za swoje krzywdy.

Wsparcie:

💀https://buycoffee.to/zmorderstwem

💀 https://patronite.pl/zmorderstwem

Źródła: https://cutt.ly/1eBAT5QK

Muzyka: Heartbreaking by Kevin MacLeod

Link: incompetech.filmmusic.io/song/3863-heartbreaking/

License: creativecommons.org/licenses/by/4.0/

Scenariusz: Aleksandra Chrzanowska

Korekta i głos: Joanna Kupczak

Postprodukcja audio-wideo: Marcin Gmitrzyk

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry